kaybolmayı o kadar çok istedim ki sadece kaybolmak. neolcağını bilmeden belirsizce kaybolmak istedim .
hayatın ritmiyle , nefes alışverişin ritmiyle kaybolmak. o kadar zor geliyor ki bazen umursamazı oynamak. Çevremdekileri üzdüğümü bilerek ama yapıyorum işte oyuyorum oyunumu . Şeytan oluyorum bir anda gözlerinde . Elimde çatalla onları bekliyormuşum gibi. Ama hiç bir zaman anlamadan dinlemeden beni gözleri sadece görmek istediklerini görüp yapıyorlar bunu . Acı sadece çok acı bir durum onlar için .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder